آن را سر مىبرند . و نبايد شتر زخمى را سر ببرند مگر آنكه بهبود يابد . قصابان بايد كه محتسب قصابان را نگذارد تا بر در دكانهايشان كشتار كنند ، زيرا راه به خون و سرگين آلوده مىشود كه ناشايست و ممنوع است ، و معبر عمومى تنگ و تراوش نجاست به جامهء مردم سبب اضرار مىشود . پس حق آن است كه در كشتارگاه ذبح كنند . و نيز نبايد قصابان پاره‌هاى گوشت را چنان آويزند كه از حد سكوى دكان بيرون آيد ، زيرا چه بسا گوشت جامه‌هاى مردم را مىآلايد . و نيز محتسب فرمان دهد كه گوشت بز را از گوسفند جدا گذارند و به همديگر نياميزند و گوشت بز را با زعفران نقطه‌چين كنند تا مشخص شود ، و نيز دم بز را تا فروش آخرين قسمت آن بر گوشت وى آويزان بدارند . و گوشت بز به سفيدى پيه و باريكى كمر و نازكى استخوان شناخته مىشود . و نبايد پيه بز را به پيه گوسفند بياميزند ، و پيه گوسفند متمايل به زردى است ، و نيز گوشت فربه را به لاغر و نر را به ماده مخلوط نكنند . و برخى از قصابان براى فريفتن خريدار آلت گوسفند نر را بر روى گوشت ماده مىآويزند كه تقلب است . هرگاه نزد قصابى چارپايى مريض يا به رنگ دگرگون پيدا شود محتسب او را از فروش آن با گوشتهاى ديگر بازدارد و فرمان دهد كه در بيرون از دكان خود بفروشد تا به عنوان گوشت سالم به مردم تحويل نشود ، و نيز آن را در حضور امينى كه از طرف محتسب باشد بفروشد و اجازه ندهد كه به طباخانى كه براى مردم غذا مىپزند فروخته شود . محتسب يكايك قصابان را فرمان دهد كه چون فروش را تمام كرد به روى تختهء قصابى « 1 » نمك كوبيده بپاشد تا به هنگام گرما كرم نگذارد ، و نيز

--> ( 1 ) - متن : القرمة الذى يقصب عليها اللحم ، در زبان محاوره « كنده » مىگويند .